Am Irrsee auf d'Nacht, wann d'Sunn hinterm Kolomansberg geht,
dann blås' ma vom Bootl, bis da Mond übers Wassa steht.
Und d'Impn vom Nachbarn trinkan ihr Wassa direkt aus'm See –
des is da Wärmste weit und breit, sog'n s'. Drum tuat's eana ned weh.
Da Tubist is bei uns da Drohn, der brummt halt so dahin –
oba ohne eam, sogt da Voda, hätt' de gånze Musi koan Sinn!
De Flügelhörner summan wia zwoa Impn um a Bluah,
und d'Posaun' is da Imker – de bringt's wieder zur Ruah.
Hol-di-ri-di-a-ho, hol-di-ri-di-o,
hol-di-ri-di-a-ho-o-o!
Tånz'n und singa, summa und blås'n –
am Irrsee is's schee, des derfst da ned påss'n!
Tånz'n und singa, summa und blås'n –
am Irrsee is's schee, des derfst da ned påss'n!