Im Jänner liegt da Schnee auf de Deckel,
und i leg mei Ohr an's Holz.
A leises Brumma, ganz tiaf drinn –
sie lebn no, sie hoitn zamm.
Im März da erste Reinigungsflug,
da Palmkatzl gelb und de Sonn scho warm.
Im April und Mai dann geht's dahi,
Brut und Bau und Schwarmzeit, oi Dog wos Neich.
Und i renn hinterher und komm ned nach,
und bin glücklich wia a Kind.
Des is des Imkerjahr,
a Kreis, der si schliaßt und wieder anfangt.
Vom ersten Flug bis zum letztn Liacht,
lern i, dass ma ned ois zwinga ko.
Des is des Imkerjahr,
und i geh mit, Schritt für Schritt,
bis da Winter wieder kimmt.
Im Juni d'Schleuder, de Küch voll Honig,
überoi pickt's, und es is mir wurscht.
Im Juli Linde, im August dann Varroa,
und füttern, bevor da Herbst ankimmt.
Im Oktober werd's staad bei de Stöck,
de Wintertraubn sitzt zamm.
I schau no amoi nach, sog leis „Guad Nacht“,
und loss's in Ruah bis zum Frühjahr.
Ned jeds Volk kimmt durch,
ned jeds Joahr is a Fest.
Oba wann im März wieder oane fliagt,
dann woaß i, dass's des Bestn is.
Des is des Imkerjahr,
a Kreis, der si schliaßt und wieder anfangt.
Vom ersten Flug bis zum letztn Liacht,
lern i, dass ma ned ois zwinga ko.
Des is des Imkerjahr,
und i geh mit, Schritt für Schritt,
bis da Frühling wieder kimmt.
Leg mei Ohr an's Holz …
sie lebn no.